زمانی میرسد ، آری

 

که ساعتها نمی دانند

 

وطوفانی که می آید

 

و با خود میبرد مارا

 

من را

 

تورا

 

شاه و گدا را

 

چه می دانم

 

کاه و علف را

 

کسی اینجا نمی ماند ، کسی با هم نمی ماند

 

کسی درد مرا ، امشب نمی داند

 

کسی شعر مرا امشب نمی خواند

 

...